جایزه گرمی و مشکلات موسیقی بانوان

تعاریف ناپخته

این شمارو از وبلاگ را دو موضوع خلاصه می کنیم؛یکی بازماندن حسین علیزاده از جایزه گرمی(grammy) و دیگری بررسی مشکلات موسیقی بانوان در برنامه رادیویی "گویاتر از کلام".

۱- امسال در چهل و نهمین مراسم جایزه گرمی حسین علیزاده با آلبوم"به تماشای آبهای سپید" حضور داشت.هرچند جایزه امسال هم به علیزاده اختصاص نیافت و گروه سه نفره" ديكسي‌چيكس" بيشترين جوايز را از آن خود كردند .اما نفس حضور ارزشمند موسیقیدانان ایرانی در جشنواره هایی با مقیاس و معیارهای جهانی مهمتر از دریافت جایزه است؛چرا که در آن صورت شاید موسیقی ایران چهره جهان شمول تری به معنای واقعی خود به دست آورد و بتوان استانداردهای جهانی و نه ایرانی را برای هر اثر و هنرمند تعریف کرد.

2- قرار است مشکلات بانوان توسط افلیا پرتو و ارفع اطرایی در تاریخ 28 بهمن، ساعت 23 در یک برنامه رادیویی بررسی شود؛البته زنان عاقل با ملاکهای ایرانی به طور یقین تا آن زمان باید خواب باشند!!!!!! ؛بهتر است دوستان سردبیر این برنامه مباحث آسیب شناسانه را "زنانه و مردانه " نکنند؛ تا زمانی که تفکر" زنانه و مردانه" و نه" تعامل و تبادل" برجهان بینی ما حاکم باشد ،اوضاع بهتر از این نخواهد بود.

 

قافله عمر عجب می گذرد........

صبح است،دمی با می گلرنگ زنیم

وین شیشه نام وننگ بر سنگ زنیم

 

۱- مطلب این شماره از وبلاگ را در ابتدا قرار بود به فعالیت های اخیر نادر مشایخی یعنی همان راه اندازی ارکستر سمفونیک در شیراز و اجرای قطعه انرژی هسته ای به مناسبت 22 بهمن در میدان آزادی اختصاص دهیم که به یکباره با مرگ مشهود پرویز یاحقی روبرو شدیم.خبردار شدیم از مجلس ترحیم شلوغ وی و راهبندان خیابان فاطمی!خوشحال شدیم که برای اولین بار خبر مرگ یک نوازنده ویلن در مقایسه با مرگ خواننده ها غوغا به پا کرده بود و ناراحت بودیم از فقدانش؛با اینکه می دانستیم صدای ویلن زنده یاد یاحقی برای بیشتر افرادی که در مجلسش حضور داشتند صدای چند خواننده محبوب و مردمی را تدعی می کند.به هر حال خدایشان بیامرزد

۲- اجرای نادر مشایخی در بزرگترین رویداد موسیقی کشور( یعنی همان جشنواره موسیقی فجر) را دیدم.انتظارها از مشایخی و ارکستر بیش از این بود.این آهنگساز به تازگی برای راه اندازی یک ارکستر سمفونیک راهی شیراز شده است. ما هم برای این رهبر ارکستر سمفونیک آروزی موفقیت می کنیم با اینکه می دانیم که چند صباح دیگر مشکلات مانع ادامه فعالیت این هنرمند خواهد شد؛البته خود مشایخی هم بر تمام مشکلات آگاهی دارند و شاید به دلیل دوری چند ساله از میهن فکر می کنند که آسمان شیراز رنگ دیگری دارد اما شاید دغدغه های "نام" برای یک هنرمند مانع از آینده نگری شود.....

 

نقد نغمه

یک سیاه مشق تاریخی

برنامه نقد نغمه را می توان جدا از حاشیه های همیشگی موسیقی یکی از برنامه های تاثیرگذار برای ادامه حیات هنر موسیقی دانست.کنسرت کامکارها، آلبوم "پرواز" با صدای نادر گلچین و کنسرت ارکستر ملل سه برنامه متفاوت محتوایی است که تاکنون در نقد نغمه با درجه های مختلف سواد  منتقدان برگزار شده است.

1- برای نخستین بار یک برنامه انتقادی در کشور ایران که "منیت "(individualist) بر تمام اصول زندگی فردی ، اجتماعی وحتی شهروندی حاکم است ،با توافق نظر عده ای برگزار می شود؛ این برنامه برای آغاز یک حرکت ساختاری در نخستین پله حرکت است .شاید نتوان به طور کامل سعی در انجام این برنامه به بهترین نوع ممکن کرد اما می توان سعی و تمرینی مبنی بر آینده ای بهتر کرد.

2- وضعیت نقد درموسیقی به مراتب بدتر  از تمام عرصه های هنری است؛چرا که به همان اندازه که هنرمندان این عرصه تاب تحمل یکدیگر را ندارند،منتقدان هم نتوانسته در این عرصه رشد کند و آنهایی که در ابتدای حرکت بودند با نوازشی پدرانه یا نصیحتی عالمانه به دنیای بی خیال روشنفکران بی عمل سلام گفتند.نیاز حضور بی تعارف منتقدان و خبرنگاران در این راستا بیشتر احساس می شود.

3- تاکنون سه برنامه در نقد نغمه به پرسش و پاسخ گذاشته شده است.این برنامه ها ممکن است در نوع خود تاثیر گذار درمحتوای موسیقی باشند اما درحال حاضر یکی از مشکلات مهم هنرمندان ما چگونگی حضور در عرصه های اجرایی است.جشنواره موسیقی فجر، فعالیت های خانه موسیقی،نقد مسئولان فرهنگی (نظیر برنامه صندلی داغ)،نقد مسئولان رسانه (صدا و سیما) هم می تواند به انعکاس این فعالیت کمک بیشتری کند و هم می تواند بعضی از درخواست ها که فقط با هیجان زدگی مسئولان در فضا های جمعی امکان پذیر است را به دست آورد.